Λευκά Χριστούγεννα

... ή τουλάχιστον λευκά προεόρτια αφού από την Παρασκευή και για όλο το ΣΚ φαίνεται πλέον με σιγουριά πως θα έχουμε χιονοπτώσεις σε μεγάλο μέρος της (βόρειας κυρίως) χώρας. Χαρείτε το λοιπόν!!!!

Παραπληροφόρηση

Λοιπόν αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην ελληνική τηλεόραση είναι πραγματικά σουρεαλιστικό.

1. Στο πακέτο εκπομπών του Μάκη είναι βασικό θέμα για δεύτερη τουλάχιστον φορά(τόσες έχω δει εγώ)το αν έγινε νοθεία στις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ισχυρίζεται αυτός και οι συνεργάτες του λοιπόν ότι διπλοψήφισαν και τριπλοψήφισαν και ότι κανείς δεν τους πήρε χαμπάρι. Όντως από τα "αποκαλυπτικά" video που παίχτηκαν φαίνεται ότι αυτό συνέβη. Η επίσημη απάντηση από το ΠΑΣΟΚ είναι πιστηκότατη και λέει πως μπορεί την ώρα που έγινε αυτό, το σύστημα μπορεί να ήταν off line αλλά σε όσες περιπτώσεις ανακαλύφθηκε διπλοψηφία εκ των υστέρων ακυρώθηκαν τόσα ψηφοδέλτια με τυχαίο τρόπο όσες ήταν οι περιπτώσεις παράτυπης ψηφοφορίας κάτι που είναι αυτονόητο ότι δεν αλλοιώνει το αποτέλεσμα.
Απάντηση Μάκη: "Καταλάβατε κυρίες και κύριοι, στην τύχη βγήκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ"
Την ίδια στιγμή που στο ΠΑΣΟΚ ακόμη κάποιοι αναρατιούνται ποιοι ήταν οι πέντε ηλίθιοι που ψήφιασν τρεις φορές ο καθένας, αλλά διαφορετικό υποψήφιο κάθε φορά(και καλά για να μην αδικήσουν κάποιο) εμείς αναροτιώμαστε ποιος είναι πιο βλάκας. Ο Μάκης ή το ακροατήριό του.

2. Έκπληκτος ακούω χθες το απόγευμα στην Τατιάνα ότι ο διευθυντής της καρδιοχειρουργικής κλινικής του Ιπποκρατείου της Αθήνας και καρδιοχειρούργος για 25 περίπου χρόνια είχε προσληφθεί με πλαστά χαρτιά και δεν ήταν καν γιατρός!!!Είχε δε ποσοστό θνησιμότητας 1 στους 4 που χειρουργούσε!!!!
-Η ίδια είδηση σήμερα σε άλλο κανάλι: Ο εν λόγω( γιατρός τελικά) είχε πλαστά χαρτιά που αφορούσαν όμως στην ειδίκευσή του ως καρδιοχειρούργος που δεν είχε πάρει ποτέ και το ποσοστό θνησιμότητας του γιατρού ήταν 4 φορές περισσότερο από τα διεθνή στανταρ.
-Η ίδια είδηση ξανά σήμερα σε άλλο πάλι κανάλι: Ο εν λόγω(καρδιοχειρούργος τελικά) είχε πλαστογραφήσει απλά ένα έγγραφο που διαβεβαίωνε πως είχε συμμετάσχει σε χειρουργία μαζί με τον διάσημο καρδιοχειρούργο Μακντί Γιακούμπ και ότι το ποσοστό θνησιμότητας της ΚΛΙΝΙΚΗΣ ήταν τετραπλάσιο από τα διεθνή στάνταρ. Τελικά μένει να διαπιστωθεί αν υπήρξε πλατογράφηση του βιογραφικού του γιατρού ή απλώς πρόκειται για παρεξήγηση. Ο γιατρός είναι σε διαθεσιμότητα.

3. Ειδηση: -85 παιδιά σε νοσοκομείο από υδροχλωρικό οξύ σε πισίνα!
-Λίγο αργότερα: 85 παιδιά στο νοσοκομείο από υπερχλωρίωση πισίνας.
-Λίγο αργότερα: 25 παιδιά σε νοσοκομείο με ζαλάδα από την έντονη μυρωδιά του νερού πισίνας λόγω υπερχλωρίωσης. Λίγο αργότερα μεταφέρθηκαν άλλα 20 παιδιά με συμπτώματα δύσπνοιας.Τα παιδιά κρατήθηκαν για προληπτικούς λόγους.
Για την ιστορία: το χλώριο σε στερεά μορφή που χρησιμοποιείται στις πισίνες όταν έρθει σε επαφή με το νερό μετατρέπεται σε υδροχλωρικό οξύ διασπασμένο όμως στα ιόντα του. Ο υπεύθυνος της πισίνας κρατείται.

Περι Πόνου

Ο συλλογισμός μου ξεκινάει από μία έκθεση του Dali την οποία επισκέφθηκα πριν από μισό περίπου χρόνο στην Πράγα. Οι σκέψεις μου λοιπόν με οδήγησαν άθελα στη διαπίστωση οτι οι μεγάλες στιγμές στην τέχνη (τις περισσότερες τουλάχιστον φορές) πηγάζουν από τον πόνο ή έστω τον περιγράφουν. Είτε πρόκειται για τον αγωνιώδη πόνο του Dali που αποτυπώνεται στους ψυχεδελικούς του πίνακες, είτε για τον πόνο-θρήνο που ενέπνευσε τον Mozart να γράψει τα σημαντικότερα(κατά την άποψη μου) έργα του, την όπερα Don Giovanni και το Requiem, το ψυχικό άλγος είναι ξεκάθαρα η δημιουργική πηγή.

Σε μία πρώτη ανάγνωση, ο πόνος είναι πιστός συμπαραστάτης της τέχνης γιατί είναι το πιο δυνατό και ξεκάθαρο συναίσθημα. Ο δημιουργός μπορεί να περιγράψει άμεσα τα συναισθήματά του και το κοινό του να τα αποκωδικοποιήσει και να ταυτιστεί μαζί τους. Σύμφωνα με μια πιο Φροϋδική προσέγγιση ο πόνος είναι η δύναμη που προσπαθεί να μας οδηγήσει στην εκπλήρωση των ζωτικών μας ενστίκτων, κάνοντας την εμφάνισή του κάθε φορά που παρεκλίνουμε από αυτά, και έτσι κατέχει εξέχουσα θέση στον ψυχισμό μας.

Αλλά εάν προσπαθήσει κανείς να ψυχαναλύσει τον εαυτό του σε περιόδους ψυχικού πόνου θα διαπιστώσει συχνά μία προθυμία να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του, να τα μοιραστεί με κάποιο τρόπο. Και αν μάλιστα κοιτάξουμε λίγο πιο βαθειά θα διαπιστώσουμε ότι αυτο τον κάνει ευτυχισμένο! Θα έλεγε μάλιστα κανείς ότι πόνος και η ευτυχία είναι συναισθηματικές καταστάσεις αρηκτα αλληλένδετες.

Δύο είναι οι περιπτώσεις που μπορεί να πει κανείς ότι είναι με σιγουριά ευτυχισμένος.

Η πρώτη είναι η ανακούφιση. Η λύτρωση και η κάθαρση που έρχεται μετά τον πόνο, την αγωνία, τον φόβο. Η αίσθηση της ευτυχίας που μας δίνει η επίτευξη ενός στόχου είναι ακριβώς αυτό. Η απαλλαγή από έναν πόνο που οι ίδιοι έχουμε εισάγει στον εαυτό μας, τη φιλοδοξία μας.

Η δεύτερη περίπτωση είναι ο έρωτας. Τότε ο πόνος και η ευτυχία γίνονται ανεξέλγκτα και αναίτια συναισθήματα που διαδέχονται το ένα το άλλο σε έναν αέναο κύκλο που ολοκληρώνεται όταν οι ορμόνες μας επανέρθουν σε φυσιολογικά επίπεδα.

Από την άλλη μεριά η χαρά είναι πιο ,μακριά από την ευτυχία απότι ο πόνος. Η χαρά περιλαμβάνει συχνά την αβεβαιότητα, και την απόγνωση. Είναι το στοιχείο που επικαλύπτει τον πόνο και δεν τον αφήνει να ολοκληρώσει τη λυτρωτική του δράση προς την ευτυχία,την κάθαρση.

Ο λόγος λοιπόν για τον οποίο ο πόνος μας εμπνέι τόσο, είναι ότι μας οδηγεί στην ευτυχία. Είναι ένας σοφός μηχανισμός που όλοι τον βιώνουμε διαρκώς και άθελα τον επιζητούμε. Και είναι η μόνη γέφυρα μέσα πάνω από την οποία περνάει ο δρόμος για την ευτυχία.

Sex και Μεγάλες αλήθειες

Παίρνω αφορμή για να γράψω τα παρακάτω από ένα ντοκυμαντέρ που παρακολούθησα προσφάτως επάνω στο sex και τη διαχρονική του εξέλιξη σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Σύμφωνα με αυτό λοιπόν το sex από την αρχαιότητα καταλάμβανε πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινότητας των ανθρώπων και μπορούσε κανείς να το συναντήσει σε πολλές κοινωνικές εκφάνσεις. Οι παγανιστικές εκδηλώσεις και παραδόσεις που κυρίως αφιερονόταν στον έρωτα αλλά και η καθεαυτή πράξη της ερωτικής ολοκλήρωσης δε σταμάτησαν να εμφανίζονται μέχρι αρκετά πρόσφατα. Μέχρι δηλαδή που έκανε δυναμικά την εμφάνιση της στην εξουσία η εκκλησία και απαγόρεψε το sex αυστηρά ως κάτι αμαρτωλό, το οποίο όταν έπρεπε να τελεστεί ανγκαστικά μέσα στα πλαίσια το εγγαμου βίου, με σκοπό την τεκνοποίηση, έπρεπε να υπακούει σε κανόνες (από εκεί προέκυψε και η ιεραποστολική στάση) και κυρίως να μην προσφέρει απόλαυση.

Από τότε βέβαια μέχρι σήμερα πολλά έχουν αλλάξει...ή μήπως όχι. Ασφαλώς δεν υπάρχει ένας μεγάλος αδελφός που να αστυνομεύει τις ερωτικές μας δραστηριότητες ούτε η εκκλησία έχει πλέον την εξουσία να ευνουχίζει τα βασικά μας ένστικτα. Παρόλα αυτά και παρότι ζούμε σε μία περίοδο απελευθέρωσης, που παρόμοια δεν έχει υπάρξει στην ιστορία, αλλά και σε συνδιασμό με το ότι η καθημερινότητα μας βομβαρδίζεται από εικόνες με αναφορές στο sex, η σεξουαλική μας δραστηριότητα δεν είναι και τόσο έντονη. Δεν τελούνται και πολύ συχνά ομαδικά όργια ούτε βλέπουμε τελετές αφιερωμένες σε αγαλματάκια με υπερμεγέθη αντρικά μόρια η τέλος πάντων κάτι αντίστοιχο με τις εποχές "εκείνες". Αντίθετα με μια προσεκτική ματιά θα διαπιστώσει κανείς οτι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, το σεξ τελείται ανάμεσα σε δύο άτομα που έχουν μια δεδομένη σταθερή ερωτική σχέση μεταξύ τους που διαρκεί για αόριστο χρονικό διάστημα.

Που οφείλεται λοιπόν αυτό το παράδοξο? Γιατί σήμερα η κοινωνία μας απαλλαγμένη από τις καταπιέσεις του παρελθόντος παρουσιάζει έναν πουριτανισμό που δεν της ταιριάζει. Ο λόγος είναι τόσο κυνικός όσο και προφανής. ΤΟ SEX ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ. Πουλιέται στο internet στην τηλεόραση στα περοδικά, παντού. Το sex είναι ένα από τα πιο εμπορικά αγαθά που κυκλοφορούν σήμερα στην αγορά. Έχει τόσο μεγάλη ζήτηση που το άρθρο αυτό περιέχοντας τόσες πολλές φορές τη λέξη sex θα ανεβάσει το blog μου αρκετά ψηλά στη μηχανή αναζήτησης της google.Και δεν πουλιέται μόνο μέσω της πορνείας ή της πορνογραφίας(που by the way αποτελούν τεράστιο μέρος της παραοικονομίας) αλλά και έμεσα μέσα από τις διαφημίσεις, τις εκπομπές, την "τέχνη"... Πως λοιπόν η υπερδύναμη επιστήμη του marketing, που βγάζει από τη μύγα ξίγγι, θα αφήσει αυτό το εμπορικότατο προϊόν να διακινείται τζάμπα.

Στο σημείο αυτό ο αναγνώστης εύλογα διερωτάται: μα καλά έχουν μαζευτεί 10 συνομότες πολυεθνικών και μας ψεκάζουν ομαδικά με αντικούκου? πως καταφέρνουν και μας εμφυτεύουν ταμπού? Και πάλι η απάντηση είναι μπροστά στα μάτια μας. Δημιουργόντας στους καταναλωτές του sex ενοχικά σύνδρομα και μία αίσθηση αμαρτίας, γύρω από αυτό.

Πως? Οι ημίγυμνες χορεύτριες σε τηλεπαιχνίδι ζώνης ούτε καν επιθυμητής γονικής συναίνεσης δεν είναι τσόντα, αλλά μπαλέτο. Η γυμνή φωτογράφιση σε περιοδικό δεν αποτελεί βοήθημα τουαλέτας για τους 500 χιλιάδες άντρες που θα το αγοράσουν αλλά καλλιτεχνικό δρόμενο. Η βιομηχανία της ενοχής είναι αποδοτικότατη. Είμαι δε σίγουρος πως αρκετοί από εσάς που διαβάζετε αυτή τη στιγμή, ρίχνετε και μια ματιά πίσω από τον ώμο σας, μην ανοίξει ξαφνικά η πόρτα και το μάτι πέσει κατ'ευθείαν στο SEX.

Δυστυχώς βέβαια η εμπορικοποίηση του έρωτα έχει άμεσο αντίκτυπο και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι προτίθενται να πουλήσουν το sex τους. Το ξέκωλο που θα αποπλανήσει ένα ξεμώραμα για να του ξεκοκκαλίσει την περιουσία, η ρωσσίδα(το πουλάει πιο φτηνά) που θα αρκεστεί σε μία αγροτική σύνταξη και 5 στρέματα με ζαρζαβατικά και τελευταίος και πιο οικονομικός ο Αλβανός σύζυγος της κυρίας Ρούλας που περιφέρεται κλεόυσα σε μεσημεριανάδικα, ο οποίος για ένα τζιπ πήγαινε αλλά του βγήκε ξινό.

Όπως λοιπόν ελπίζω να συμπεράνατε από τα παραπάνω η κατάσταση είναι ζόρικη. Έχουμε βρεθεί να χρωστάμε, αυτό που ο θεός μας έδωσε απλόχερα(υπάρχουν τόσοι άντρες όσες και γυναίκες και οι συνδιασμοί είναι άπειροι!!!).

Γιαυτό λοιπόν αντισταθείτε. Κάντε sex όχι marketing.

Καλωσόρισμα

Έχοντας πλέον μπει στον τρίτο επί πτυχίω χρόνο θα έλεγα οτι η εμπειρία μου από την ακαδημαϊκή(ως φοιτητής) ζωή έχει κατασταλάξει(μάλλον έχει πιάσει κατακάθι). Μετά λοιπόν από χρόνια σβαρνίσματος σε επαγγελματικό επίπεδο ήρθε η ώρα να αξιοποιήσω τον όποιο ελεύθερο χρόνο μου και να καταγράψω με αφετηρία την εμπειρία αυτή απόψεις και γνώσεις. Το blog αυτό έχει σκοπό να ασχοληθεί με θέματα επί παντός επιστητού, από επικαιρότητα μέχρι φιλοσοφία.

Καλωσορίζω λοιπόν τον εαυτό μου στην κοινωνία των bloggers και εύχομαι να μην εγκαταλείψω αυτό το εγχείρημα πρόωρα(κατά την προσφιλή μου συνήθεια).