Thursday, November 15, 2007

Παραπληροφόρηση

Λοιπόν αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην ελληνική τηλεόραση είναι πραγματικά σουρεαλιστικό.

1. Στο πακέτο εκπομπών του Μάκη είναι βασικό θέμα για δεύτερη τουλάχιστον φορά(τόσες έχω δει εγώ)το αν έγινε νοθεία στις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ισχυρίζεται αυτός και οι συνεργάτες του λοιπόν ότι διπλοψήφισαν και τριπλοψήφισαν και ότι κανείς δεν τους πήρε χαμπάρι. Όντως από τα "αποκαλυπτικά" video που παίχτηκαν φαίνεται ότι αυτό συνέβη. Η επίσημη απάντηση από το ΠΑΣΟΚ είναι πιστηκότατη και λέει πως μπορεί την ώρα που έγινε αυτό, το σύστημα μπορεί να ήταν off line αλλά σε όσες περιπτώσεις ανακαλύφθηκε διπλοψηφία εκ των υστέρων ακυρώθηκαν τόσα ψηφοδέλτια με τυχαίο τρόπο όσες ήταν οι περιπτώσεις παράτυπης ψηφοφορίας κάτι που είναι αυτονόητο ότι δεν αλλοιώνει το αποτέλεσμα.
Απάντηση Μάκη: "Καταλάβατε κυρίες και κύριοι, στην τύχη βγήκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ"
Την ίδια στιγμή που στο ΠΑΣΟΚ ακόμη κάποιοι αναρατιούνται ποιοι ήταν οι πέντε ηλίθιοι που ψήφιασν τρεις φορές ο καθένας, αλλά διαφορετικό υποψήφιο κάθε φορά(και καλά για να μην αδικήσουν κάποιο) εμείς αναροτιώμαστε ποιος είναι πιο βλάκας. Ο Μάκης ή το ακροατήριό του.

2. Έκπληκτος ακούω χθες το απόγευμα στην Τατιάνα ότι ο διευθυντής της καρδιοχειρουργικής κλινικής του Ιπποκρατείου της Αθήνας και καρδιοχειρούργος για 25 περίπου χρόνια είχε προσληφθεί με πλαστά χαρτιά και δεν ήταν καν γιατρός!!!Είχε δε ποσοστό θνησιμότητας 1 στους 4 που χειρουργούσε!!!!
-Η ίδια είδηση σήμερα σε άλλο κανάλι: Ο εν λόγω( γιατρός τελικά) είχε πλαστά χαρτιά που αφορούσαν όμως στην ειδίκευσή του ως καρδιοχειρούργος που δεν είχε πάρει ποτέ και το ποσοστό θνησιμότητας του γιατρού ήταν 4 φορές περισσότερο από τα διεθνή στανταρ.
-Η ίδια είδηση ξανά σήμερα σε άλλο πάλι κανάλι: Ο εν λόγω(καρδιοχειρούργος τελικά) είχε πλαστογραφήσει απλά ένα έγγραφο που διαβεβαίωνε πως είχε συμμετάσχει σε χειρουργία μαζί με τον διάσημο καρδιοχειρούργο Μακντί Γιακούμπ και ότι το ποσοστό θνησιμότητας της ΚΛΙΝΙΚΗΣ ήταν τετραπλάσιο από τα διεθνή στάνταρ. Τελικά μένει να διαπιστωθεί αν υπήρξε πλατογράφηση του βιογραφικού του γιατρού ή απλώς πρόκειται για παρεξήγηση. Ο γιατρός είναι σε διαθεσιμότητα.

3. Ειδηση: -85 παιδιά σε νοσοκομείο από υδροχλωρικό οξύ σε πισίνα!
-Λίγο αργότερα: 85 παιδιά στο νοσοκομείο από υπερχλωρίωση πισίνας.
-Λίγο αργότερα: 25 παιδιά σε νοσοκομείο με ζαλάδα από την έντονη μυρωδιά του νερού πισίνας λόγω υπερχλωρίωσης. Λίγο αργότερα μεταφέρθηκαν άλλα 20 παιδιά με συμπτώματα δύσπνοιας.Τα παιδιά κρατήθηκαν για προληπτικούς λόγους.
Για την ιστορία: το χλώριο σε στερεά μορφή που χρησιμοποιείται στις πισίνες όταν έρθει σε επαφή με το νερό μετατρέπεται σε υδροχλωρικό οξύ διασπασμένο όμως στα ιόντα του. Ο υπεύθυνος της πισίνας κρατείται.

Thursday, November 1, 2007

Περι Πόνου

Ο συλλογισμός μου ξεκινάει από μία έκθεση του Dali την οποία επισκέφθηκα πριν από μισό περίπου χρόνο στην Πράγα. Οι σκέψεις μου λοιπόν με οδήγησαν άθελα στη διαπίστωση οτι οι μεγάλες στιγμές στην τέχνη (τις περισσότερες τουλάχιστον φορές) πηγάζουν από τον πόνο ή έστω τον περιγράφουν. Είτε πρόκειται για τον αγωνιώδη πόνο του Dali που αποτυπώνεται στους ψυχεδελικούς του πίνακες, είτε για τον πόνο-θρήνο που ενέπνευσε τον Mozart να γράψει τα σημαντικότερα(κατά την άποψη μου) έργα του, την όπερα Don Giovanni και το Requiem, το ψυχικό άλγος είναι ξεκάθαρα η δημιουργική πηγή.

Σε μία πρώτη ανάγνωση, ο πόνος είναι πιστός συμπαραστάτης της τέχνης γιατί είναι το πιο δυνατό και ξεκάθαρο συναίσθημα. Ο δημιουργός μπορεί να περιγράψει άμεσα τα συναισθήματά του και το κοινό του να τα αποκωδικοποιήσει και να ταυτιστεί μαζί τους. Σύμφωνα με μια πιο Φροϋδική προσέγγιση ο πόνος είναι η δύναμη που προσπαθεί να μας οδηγήσει στην εκπλήρωση των ζωτικών μας ενστίκτων, κάνοντας την εμφάνισή του κάθε φορά που παρεκλίνουμε από αυτά, και έτσι κατέχει εξέχουσα θέση στον ψυχισμό μας.

Αλλά εάν προσπαθήσει κανείς να ψυχαναλύσει τον εαυτό του σε περιόδους ψυχικού πόνου θα διαπιστώσει συχνά μία προθυμία να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του, να τα μοιραστεί με κάποιο τρόπο. Και αν μάλιστα κοιτάξουμε λίγο πιο βαθειά θα διαπιστώσουμε ότι αυτο τον κάνει ευτυχισμένο! Θα έλεγε μάλιστα κανείς ότι πόνος και η ευτυχία είναι συναισθηματικές καταστάσεις αρηκτα αλληλένδετες.

Δύο είναι οι περιπτώσεις που μπορεί να πει κανείς ότι είναι με σιγουριά ευτυχισμένος.

Η πρώτη είναι η ανακούφιση. Η λύτρωση και η κάθαρση που έρχεται μετά τον πόνο, την αγωνία, τον φόβο. Η αίσθηση της ευτυχίας που μας δίνει η επίτευξη ενός στόχου είναι ακριβώς αυτό. Η απαλλαγή από έναν πόνο που οι ίδιοι έχουμε εισάγει στον εαυτό μας, τη φιλοδοξία μας.

Η δεύτερη περίπτωση είναι ο έρωτας. Τότε ο πόνος και η ευτυχία γίνονται ανεξέλγκτα και αναίτια συναισθήματα που διαδέχονται το ένα το άλλο σε έναν αέναο κύκλο που ολοκληρώνεται όταν οι ορμόνες μας επανέρθουν σε φυσιολογικά επίπεδα.

Από την άλλη μεριά η χαρά είναι πιο ,μακριά από την ευτυχία απότι ο πόνος. Η χαρά περιλαμβάνει συχνά την αβεβαιότητα, και την απόγνωση. Είναι το στοιχείο που επικαλύπτει τον πόνο και δεν τον αφήνει να ολοκληρώσει τη λυτρωτική του δράση προς την ευτυχία,την κάθαρση.

Ο λόγος λοιπόν για τον οποίο ο πόνος μας εμπνέι τόσο, είναι ότι μας οδηγεί στην ευτυχία. Είναι ένας σοφός μηχανισμός που όλοι τον βιώνουμε διαρκώς και άθελα τον επιζητούμε. Και είναι η μόνη γέφυρα μέσα πάνω από την οποία περνάει ο δρόμος για την ευτυχία.