Επίκαιρα...

Κάποιοι το ονομάζουν τέλος της μεταπολίτευσης, κάποιοι απλώς τσόντα και ροζ σκάνδαλο. Εγώ θα το πω απλώς αναμενόμενο. Ο βόθρος γέμισε και το σκατό ξεχείλησε. Ακούγεται κλισέ αλλά δεν είναι όταν δεν αναφέρεται απλώς στον κόσμο που περιβάλλει την πολιτική αλλά σε μια ολόκληρη κοινωνία. Έχουμε φτάσει σαν Ελλάδα σε ένα αδιέξοδο το οποίο λίγοι το έχουν πάρει χαμπάρι. Είμαστε πλέον όλοι λαμόγια!! Έχουμε ξεπεράσει τον εαυτό μας.Έχουν καταργηθεί πλέον οι έννοιες του τίμιου και αγαθού λαού που παρακολουθεί τις αποκαλύψεις σοκαρισμένος και έκπληκτος. Πλέον η έκπληξη έχει αντικατασταθεί από φόβο και αγωνία για το ποιος θα είναι ο επόμενος. Γιατί όλοι ασυνείδητα ξέρουν ότι όταν θα έρθει η ώρα να ξεγυμνοθούν κάτω από το δυνατό φως της δημοσιότητας θα φανεί ότι είχαν πολλά να κρύψουν. Οι αμνοί έγιναν λύκοι και πλέον τρώγονται μεταξύ τους. Και αυτό μας φοβίζει όλους. Βλέποντας τον κατηγορούμενο Θέμο μου δημιουργήθηκε ένα αίσθημα στεναχώριας και αδικίας που δεν μπορούσα να προσδιορίσω από που προέρχονταν μέχρι τώρα. Είναι η υποκρισία του κόσμου που "παρακολουθεί και σοκάρεται" και από μέσα του σκέφτεται πολύ κυνικά "one down ". Είναι ότι είναι αναγκασμέμος να πει "με πολεμάνε τα συμφέροντα των μεγάλων εκδοτικών οίκων" ενώ μέσα του πνίγεται μια φωνή που θέλει να φωνάξει "ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΕΣΕΙΣ ΔΕ ΘΑ ΤΑ ΠΕΡΝΑΤΕ?".
Είμαστε κοινωνία σε παρακμή και σύντομα θα φανούν τα αποτελέσματα.
Συνέλληνες είμαστε όλοι διαπλεκόμενοι. Γιατί όπως λέει και ο ευφιέστατος κος Ανεβλαβής:"ακόμα και αν δεν βρωμάει το σκατό δεν μπορεί να κάνουν λάθος τόσες μίγες"