Στη Θεσσαλονίκη ακόμη φτιάχνουν το μετρό, ακόμη να ανοίξει το δημαρχείο, στη Δ.Ε.Θ. οι πολιτικοί εξαγγέλλουν (κάποτε υπήρχαν λεφτά τώρα υπάρχει το μνημόνιο) . Στην Ελλάδα κυβερνά ένας Παπανδρέου μετά από έναν Καραμανλή, αναμένουμε με ανησυχία το μικρό διάλειμμα της οικογένειας Μητσοτάκη, η αριστερά(ΣΥΡΙΖΑ) καταγγέλλει το κεφάλαιο του Quatar που θέλει να μετατρέψει το φυσικό περιβάλλον αναπαραγωγής της τσίχλας(πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού) σε αραβικό Las Vegas και τα σχετικά περί τσιμεντοποίησης, πιο αριστερά(ΚΚΕ) βρίσκονται σε έξαρση Λενινιστικής νιρβάνας, οι φορτηγατζήδες κλείνουν τους δρόμους και μας αφήνουν χωρίς βενζίνη για μια εβδομάδα(τι πρωτότυπο), οι μπάχαλοι τα σπάνε, ο παοκτζήδες ακόμη περιμένουν πρωτάθλημα(και αυτοί τα σπάνε)...ααχ! άρωμα Ελλάδας! Όσο και αν μας πιέζει ο ζυγός του ΔΝΤ και της φράου Μέρκελ οι ραγιάδες δεν αλλάζουμε. Α! Ξέχασα τη σέκτα! Τι σοβαρή χώρα θα ήμασταν χωρίς μια γεύση ιθαγενούς τρομοκρατίας?
Εξακολουθούμε βέβαια να καταγγέλλουμε. Οι δημοσιογράφοι που έχουν αναλάβει εργολαβικά την επιχείρηση συναίνεση και ομόνοια του ελληνικού λαού συνεχίζουν να καταγγέλλουν ανάλογα με τις κομματικές προτιμήσεις των αφεντικών τους. Στην Ελλάδα βέβαια δεν υπάρχει μία συναίνεση. Υπάρχει η συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, στο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα ψάχνουν τη συναίνεση μεταξύ τους και στο ΚΚΕ εξακολουθούν να βρίσκονται στην ίδια νιρβάνα.
Από την άλλη το internet έχει διαβρωθεί από δημοσιογράφους και διάφορους μιντιάκηδες οι οποίοι το παίζουν bloggers. Έχουν υιοθετήσει τη γλώσσα και το ύφος των bloggers, έχουν ασπαστεί τη φιλοσοφία, αλλά δεν άφησαν από έξω τη συνταγή της επιτυχίας τους. Την κατινιά, τη μικροπρέπεια, την καχυποψία, το λαϊκισμό. Και τι άλλαξε? Μόνο το μέσο.
Το σωτήριον έτος 2010. Η Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, διασυρόμενη ανά την υφήλιο, απογυμνωμένη από τα καλά της Ευρωπαϊκά ρούχα προσπαθεί να επιβιώσει. Και τι άλλαξε? Είμαστε αυτοί που είμαστε και προσπαθούμε χρόνια να αποποιηθούμε. Οι δανειστές μας πήραν τα ρούχα και ντρεπόμαστε να κοιταχτούμε γυμνοί στον καθρέφτη. Οι σιωπηλές πλειοψηφίες θα συνεχίζουν να σιωπούν και οι ηχηρές μειοψηφίες θα συνεχίσουν να αλαλάζουν. Τα κόμματα θα κάνουν κουμάντο, τα νυχτομάγαζα θα ζουν και θα βασιλεύουν, θα καπνίζουμε παντού, οι γκόμενες θα συνεχίζουν να το παίζουν πριγκίπισσες, οι μαλάκες θα είναι οι μάγκες και το δήθεν θα ξανατραβήξει προς τη δόξα. Και τι άλλαξε?
Θέλοντας να κλείσω αυτό το Blog και όχι απλά να το εγκαταλείψω, ήθελα να κάνω μία ανασκόπηση των όσων έχουν γραφεί, έναν επίλογο. Και το μόνο που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν: Και τι άλλαξε? Ο,τι ήταν να γραφτεί έχει γραφτεί, ο,τι ήταν να ειπωθεί έχει ειπωθεί. Ευχαριστώ τους ελάχιστους αναγνώστες μου. Ίσως τα ξαναπούμε σε ένα άλλο blog με ένα άλλο όνομα. Ίσως αν κάτι αλλάξει...
